trails & tribulations

by Jakob





It’s quarter to six in the morning. I just arrived in a taxi at Kathmandu airport. I have booked a local flight to Lukla from where the Everest Base Camp trail starts.
When the gate of the departure-building finally opens, I’m somewhat surprised by the sight of this space: it’s all so old and decrepit, hopefully the planes are more modern.
After the check-in a van takes us to the small plane. We get in one at the time and soon the plane is airborne.

Agni-air-ticket van Kathmandu naar Lukla

Agni-air-ticket van Kathmandu naar Lukla

TIMS: trekking permit, is verplicht op de Everest Trail

TIMS: trekking permit, is verplicht op de Everest Trail

The flight will take about half hour to complete. Unfortunate there are a lot of clouds, so the imposing Himalayan peaks are pity enough out of sight. After half an hour we are told that the plane is going back to Kathmandu: the weather is too bad to land in Lukla. Everyone is disappointed, but anyway, it will probably be a wise decision. Back at the airport in Kathmandu, we wait. There is a television in the waiting room. We see images of a plane that has crashed near the airport in Kathmandu. Quickly one off the airport staff turnes off the television. A plane with 16 tourists and three crew members had crashed nearby the Kathmandu-airport, there where no survivers. It happened just after our landing. We are all shocked.

Namche Bazaar

In the early afternoon the authorities give the airport free again, the weather is cleared and we leave for a second attempt. The landing at the airport in Lukla is quite thrilling: a very short runway in the mountains, as soon as the wheels touched it the plane went full braking and turned right for the terminal. We had landed safely.
The whole event of today had created a sort of band: we had formed a group spontaneously and with five people we went on our way.

We decided to walk a loop, first to Namche Bazar, then to Gokhyo, via the Cho La Pass to the base camp and then go back to Lukla.
In between we welded some rest days to get used to the altitude. The beginning of the trail was not too difficult, we were mainly in a middle high mountain area, which was surrounded by impressive, towering snow peaks.

To find a sleeping place is no problem: along the trail are numerous guesthouses where you can stay for little money, only the food is pretty expensive, and is getting more expensive when you get higher in the mountains.
The guesthouses are really good places to stay: the rooms are neat and clean and the food is good and varied. In Gohkyo we remain for a few days. We climb the Gokhyo-mountain and enjoyed the incredable view from an altitude of 5400 meters. Unfortunately, the Everest was out of sight because of some annoying clouds.

After our stay in Gokhyo we headed for the promising Cho La Pass. First we had to walk across a glacier before we could cross the pass. After a steep climb we thought we did the pass, but to our surprise, the pass still had to come, it was a very steep snowy mountain and from the place we looked at it, it looked almost imppssible to cross Anyway, many others had been before us, so perhaps it only looked quite hard from here and could be crossed easy.
The only thing that was worried me was the fact I felt quite sick, it was not because of the height, but I had problems with my stomach and a slight fever.

As the snow came down and toiling we pushed our way up, not really a harmless climb. Finally we reached the top and descended slowly. Again we had to cross a snowy glacier, what I normally wouldn’t do. After a long descent, we arrived in the village Dzong La. I went to my bed and fell asleep immediately.

Because I really felt sick the next day I decided to skip the trail to the Everest Base Camp. Together with Alex from America and Tal from Israel, we went back to Lukla. No Everest Base Camp, but anyway this trip was an impressive and memorable experiencense.

Alex and Orly

Ngozumpa glacier

After we were back in Lukla, I went to the airport to activate my ticket. I was wondered why it was so quiet at the airport and when I looked closer I saw many people on the runway and an airplane alongside the runway. The airplane had made a very bad landing, happily there were no casualties and the next day we left Lukla

6 thoughts on “Everest Trail

  1. Gerlof says:

    Hoi Jakob,

    Leuk om weer wat van je te lezen. Wat ben je in een prachtig gebied nu. Fantastische foto’s en leuk dat je met zo’n groep mensen de routes door de bergen doet. Zou in je eentje natuurlijk ook niet kunnen.
    Ik hoop dat je buikgriep voorbij is nu.
    Hier in Nederland is het nu ook lekker koud met een mooi zonnetje. Onze kinderen hebben vanaf vandaag een weekje herfstvakantie.

    Heb je tussendoor al wat moeten werken, om weer wat geld te verdienen. Of red je het nog met je budget?

    Ben benieuwd naar je volgende reisverslag.

    Groetjes uit Arnhem,

    Gerlof

  2. jakob says:

    Hoi Gerlof!
    Vanochtend ben ik in Jakarta Indonesie gearriveerd, m’n budget stond dit toe.
    Volgende week wil ik gaan werken op het eiland Samosir in Sumatra, niet om geld te verdienen, maar om vrijwilligerswerk in het groen te gaan doen.De tropische warmte hier bevalt eigenlijk best goed, ‘t zal wel wennen worden straks in de winter terug in nl …..
    Eigenlijk bevalt het reizen zo goed, dat ik het liefste nog wel even wegblijf, maar ja …
    Heel veel groeten uit Jakarta!

  3. Ellen Burgers says:

    Ha Jakob,
    Je zult de schrik wel flink in de benen hebben gehad na die televisiebeelden. In elk geval, wat ben ik blij dat jij in dat andere vliegtuigje zat! Toch fijn dat er later weer een mogelijkheid was om te gaan en dat dat ook is gelukt.
    Een aparte ervaring…, dat beklimmen van die bergpas. En een mooi gebied, gezien de foto’s van jou. Wel jammer dat je ziek bent geworden. (Ik hoop dat je intussen weer bent opgeknapt?!) Hoe dan ook, dit meegemaakt te hebben, lijkt me een onvergetelijke ervaring!
    Groetjes, je zus Ellen

    1. jakob says:

      hoi Ellen,
      de tijd vliegt voorbij … jammer genoeg. Sumatra zit er al weer bijna op en ook Sumatra is een onvergetelijke ervaring, wellicht ga ik snel weer terug naar Sumatra.
      Groet, Jakob

      ps gelukkig was ik al weer snel opgeknapt en ben gezond en wel!

  4. walter says:

    Hallo Jakob,

    Wauw! Wat is dat een fantastische trip die jij maakt. Stiekem zit ik wel eens te dromen om de camino naar Santiago te lopen maar als ik dan jouw foto’s zie dan twijfel ik of ik mijn dromen niet een andere richting moet sturen.
    Wat een avontuur!

    groeten,
    walter

    1. jakob says:

      Hoi Walter!
      Leuk om weer wat van je te horen! Ik heb nog een heeeleboel te schrijven, maar ja .. kom tijd tekort en ik zat een tijd op Samosir in Sumatra waar geen internet-verbinding is … lastig om m’n blog bij te werken, maar het komt goed, want Sumatra is/was een hele bijzondere ervaring.

      Heel veel groeten vanuit een internetcafe in Medan, Sumatra!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

© 2020 trails & tribulations