trails & tribulations

by Jakob

Kota Kinalabu … op een of andere manier had ik het mij heel anders voorgesteld (overigens niet in negatieve zin): ik had van te voren weinig informatie ingewonnen over deze stad en omgeving, ik had alleen van andere reizigers gehoord dat de eilanden vlakbij fantastisch mooi zijn, waar je geweldig kunt duiken etc. Kortom: klonk allemaal erg interessant.
De stad is zeker niet onaardig, best modern eigenlijk, het eten op de markt en in de lokale restaurants is goedkoop en lekkerrr!
De vele toeristische bureaus in de stad bieden vooral eilandtrips en duikarrangementen en -cursussen, alleen de kosten die hieraan verbonden zijn vallen toch wel ietwat tegen: de prijzen zijn zo’n beetje hetzelfde als je in Europa zou betalen. Helaas … ik moet rekening houden met mijn budget, dus duiken zit er even niet in. Een eilandje in de buurt bezoeken zal me de kop niet kosten en ik besluit met een snelle boot daarheen te gaan. Op de boot ontmoet ik drie Nederlandse jongemannen en gezamenlijk vermaken we ons een middag op het eiland.
Uiteindelijk valt Kota Kinulalu toch nog duur uit: m’n waterdichte camera blijkt uiteindelijk toch niet zo tegen water te kunnen en begeeft het na wat snorkelavonturen.
Geen reis zonder camera, dus maar een nieuwe gekocht :-/

Kota Kinulabu: een mooie stad, omgeven door prachtige natuur, ontzettend vriendelijke mensen, maar best duur. Ik wil echter Maleisië nog niet verlaten en vertrek met het vliegtuig naar een andere stad op Sabah: Sandakan.

my hostel in Sandakan

going to Manuka Island by speedboat

Almost the last picture taken before my camera died

last picture taken before my camera died

beach near Kota Kinalabu

Sandakan, het centrum van de stad is vrij klein, de eerste dag heb ik vrijwel alle hoogtepunten van de stad, de heritage trail, de waterstad en de pier al gedaan en bekeken. Een bezoek aan Turtle-Island was me iets te duur en hetzelfde gold voor duiken bij een naburig eiland. Wat wel betaalbaar was, was een bezoek aan Sepilok Orangutan Rehabiltation Centre. Met een lokale bus vertrok ik vroeg in de morgen naar Sepilok en hoopte op tijd te arriveren voor de voedertijd van de apen. Na een busrit van een uur arriveerde ik op tijd in Sepilok, kocht de entree-ticket en betaalde de camera-toeslag (?!).
Op een plateau stond ik temidden van talloze toeristen te kijken naar de apen die ver weg aan het ontbijten waren. Na een half uurtje had ik het eigenlijk wel gezien. Om eerlijk te zijn: in de dierentuin thuis kreeg ik een beter beeld, maar misschien had ik langer moeten blijven ….
Vlakbij Sepilok is ook nog een mogelijkheid om het zogenaamde Rainforest Discovary Centre te bezoeken. Het is een park met o.a. een trail door de boomkruinen, allemaal heel mooi gemaakt en erg informatief, maar het voelde wel een beetje aan alsof ik in disneyland was. Hoe dan ook, de dag vloog voorbij en het was tijd om de bus van 16.00 uur in Sepilok te pakken die helaas niet kwam opdagen, dan maar lopen naar de hoofdweg en daar de bus pakken.

De eigenaresse van het guesthouse is een heel aardige, geinteresseerde vrouw, ik liet haar mijn blog zien en ze vroeg of ik een website kon maken voor haar guesthouse. Aangezien alle toeristische attracties voor mij iets te duur zijn, zag ik er wel brood in om me met het maken van een site enkele dagen bezig te houden. Erg veel tijd had ik niet om een site helemaal zelf te ontwerpen, maar ik vond na enig zoekwerk een mooie website-template en na zo’n drie dagen was de website klaar, kost en inwoning verdiend! en zie hier het resultaat: http://seaviewsandakan.com
De mensen van het guesthouse heeft mijn bezoek aan Sandakan echt onvergetelijk gemaakt, bedankt voor jullie gastvrijheid!

Orangutans in the Sepilok Orang Utan Rehabilitation Centre

Sandakan Rainforest

Slums in Kota Kinalabu

The water-village in Sandakan

view from the pier in Sandakan

© 2020 trails & tribulations